2 เมษายน ระลึกถึงนักบุญฟรังซิสแห่งเปาลา | นักพรตผู้ถ่อมตนและผู้ก่อตั้งคณะพี่น้องผู้ต่ำต้อยที่สุด

ครอบครัวของนักบุญฟรังซิสประสบปัญหาไม่มีบุตรมาเป็นเวลานาน บิดามารดาของท่านจึงได้สวดขอการเสนอวิงวอนจากนักบุญฟรังซิสแห่งอัสซีซี เมื่อได้รับบุตรชายสมความปรารถนา พวกเขาจึงตั้งชื่อท่านว่า “ฟรังซิส” เพื่อเป็นการขอบคุณพระเจ้า

กระแสเรียกของท่านปรากฏชัดเจนตั้งแต่วัยเยาว์ เมื่ออายุเพียง 16 ปี ท่านได้ตัดสินใจปลีกตัวออกไปใช้ชีวิตเป็นนักพรต (Hermit) ในถ้ำริมทะเล ความศักดิ์สิทธิ์และวัตรปฏิบัติอันเคร่งครัดของท่านดึงดูดให้มีผู้ติดตามจำนวนมาก จนนำไปสู่การก่อตั้งกลุ่มประชาคมแรกของ คณะมินิม (Order of Minims) ซึ่งชื่อคณะนี้มีความหมายลึกซึ้งว่า พวกเขาปรารถนาที่จะถูกนับว่าเป็น “ผู้ที่ต่ำต้อยที่สุด” ในพระศาสนจักรของพระเจ้า

วิถีชีวิตของคณะมินิมเต็มไปด้วยการพลีกรรมและการจำศีลอย่างเข้มงวด พวกเขานอนบนพื้นดินเปล่าและถือคำปฏิญาณที่จะงดเว้นการบริโภคเนื้อสัตว์ตลอดชีวิต นักบุญฟรังซิสมักจะเตือนสติพี่น้องในคณะเสมอว่า “ข้าพเจ้าขอเตือนสติพี่น้องอย่างจริงจัง ให้ดูแลความเป็นอยู่ฝ่ายจิตวิญญาณของท่าน ความตายเป็นสิ่งที่แน่นอน ชีวิตนั้นแสนสั้นและจางหายไปราวกับควัน”

ในปี ค.ศ. 1481 พระเจ้าหลุยส์ที่ 11 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งกำลังประชวรหนักและหวาดกลัวความตาย ได้ร้องขอให้ท่านเดินทางไปพบที่ประเทศฝรั่งเศส เมื่อท่านไปถึง ท่านได้กล่าวเตือนสติกษัตริย์ว่า “แม้แต่ชีวิตของกษัตริย์ก็อยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า และมีขอบเขตเวลาที่ทรงกำหนดไว้” แม้พระเจ้าหลุยส์จะไม่ได้รับการรักษาให้หายป่วยทางกาย แต่พระองค์ทรงได้เรียนรู้ที่จะเผชิญความตายด้วยความสงบและสบพระทัยในพระเจ้า หลังจากนั้น พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 8 ผู้เป็นทายาท ยังคงขอให้ท่านเป็นที่ปรึกษาและได้สร้างอารามหลายแห่งให้ท่านในฝรั่งเศสและอิตาลี